EERSTE TRIMESTER

Na de nodige voorbereidingen begint het verhaal van mama Ruth, papa Tom en onze kleine . . . . . op 31 juli 2005. Enkele dagjes overtijd, dus tijd voor een zwangerschapstest ! Plasje doen, een paar minuutjes wachten en ja hoor, daar is het streepje !! Papa had al stiekem gepiept, en zat daar dus al met een smile. We zijn natuurlijk heel blij, maar blijven erg voorzichtig, t is zo heel erg pril allemaal h, en we weten ondertussen dat het mis kan gaan Ik maak een afspraak in Gasthuisberg bij mijn gyn, die natuurlijk net met verlof is die periode, dan maar een andere professor, maakt eigenlijk niet zo veel uit.

8 augustus gaan we langs voor een 1ste inwendige echo, we zullen dan net geen 6 weken zijn. Wanneer de vroedvrouw aan de echo begint duurt het weer even voor ze wat zegt, en we weten ondertussen dat dat geen goed nieuws betekent. Dan zegt ze dat er wel een vruchtzakje te zien is, maar (nog) geen vruchtje. Ze zegt dat het misschien gewoon nog wat te vroeg is, maar ook dat het misschien al vroeg is misgegaan, de kansen zijn 50/50. Met de vrees dat het mis zit, maar tegelijk de hoop dat het toch goed komt, moeten we de 10 dagen doorkomen tot de volgende echo.

18 augustus. Met een bang hartje vertrekken we voor een nieuwe echo, ik ben er al van overtuigd dat het wel mis zal zitten, maar natuurlijk blijf je hopen. Papa bekijkt het nog steeds positief, en denkt dat het goed zal zijn. De vroedvrouw begint de echo... nog vooraleer ik goed en wel met mijn ogen had geknipperd zei ze al: Daar is jullie babytje !! Ik wist niet wat ik hoorde, en kon het eigenlijk met moeite geloven dat het dan toch goed zat. Maar alles lijkt ok, er is een kloppend hartje, en ons klein wondertje is ongeveer 11mm groot ! Wat een ervaring !! Is dit dan toch het begin van iets wonderlijk moois ?

Enkele weekjes later, 2 september. We zijn nu 9 weekjes ver en mogen weer voor een controle en echo. We horen het hartje kloppen, zien de aanzet voor armpjes en beentjes, en dat piepkleine dingetje bewoog al. Opgelucht en blij vertrekken we naar huis. Zouden we het nu toch al aan de omas en opas vertellen, of nog even wachten ? Hmm... toch al maar vertellen, maar erbij zeggen dat ze nog niet te hard van stapel moeten lopen h, er kan immers nog veel gebeuren. Maar voorlopig is t alleen maar positief h !

Allee, de omas en opas zijn alvast heel blij ! Ze proberen nog van niet t enthousiast te zijn, maar t is precies moeilijk. Oma staat de volgende dag al met een bloemeke en een beertje aan de deur. ;-) Wel leuk hoor, daar niet van !

Ondertussen let bibi hier goed op haar eten: geen rauwe groenten waarvan je niet zeker bent dat ze heel goed gewassen zijn, geen rauw of onvoldoende gebakken vlees. Dit voor toxoplasmose. Dan ook opletten met bepaalde kazen, geen rauwe melk of eieren... Niet te veel koffie, geen lekker wijntje meer, ... ga zo maar door ! Maar t is voor een goei doel h ! ;-)

Zo vanaf de 9de week ongeveer heb ik wat last van misselijkheid, maar dan wel niet s morgens, maar s avonds, zo tussen 17 en 18 uur. Ook overdag af en toe eventjes, maar dan steek ik wat in mijn mond (een broodstokje of zo), en dan is het snel voorbij. Als het dat maar is niwaar !
We zijn nu bijna 12 weekjes, de misselijkheid is zo goed als over.

Net 12 weken, en wat doet mama vandaag ?! Botsen met de auto !! Aiai toch... niet dat ik iets voel ofzo, maar toch maar eventjes op controle in Gasthuisberg. Gelukkig wijst een echo al snel uit dat er niets aan de hand is, ons boeleke ligt gezellig te duimzuigen ! Ook de bloedproef is in orde. Morgen de geplande 3-maanden echo, met de nodige checks...

22 september en de echo op 3 maanden is achter de rug. Ons kleintje was zeer actief, het hartje klopte prima ! Alles lijkt erop en eraan te zitten, toch ook alweer een geruststelling. En ook de nekplooimeting is gunstig. Ze hebben nog een bloedname gedaan voor de risicoberekening op het syndroom van Down, daar hebben we binnen enkele dagen het resultaat van. Ons boeleke is nu al 5.5cm groot ! Hh, mama en papa weer opgelucht en tevreden naar huis. t Lijkt goed te gaan deze keer, en het begint nu toch allemaal wat echter te lijken !

Nu kunnen we het stilaan aan iedereen vertellen, en dat doen we met enige fierheid ! ;-) Hoe meer ik erover kan praten, hoe meer ik me ook zwanger voel... ik kan niet wachten tot mijn buikje zich zal laten zien...

Ondertussen hebben we het resultaat van de risicoberekening op chromosonale afwijkingen: het is goed, we vallen onder de categorie laag risico.

Het eerste trimester is nu zo goed als voorbij... op naar het 2de !




TWEEDE TRIMESTER

We zijn ondertussen in de 15de week aanbeland, en we beginnen al wat uit te kijken naar babyspulletjes, en wat info te verzamelen. We zijn ook naar Babyboom geweest, maar dat was nu niet zo heel erg interessant.

12 oktober zijn we nog eens op raadpleging geweest. We hebben ons boeleke zijn hartje nog eens horen kloppen, altijd zo leuk en geruststellend. Volgens de gyn komt de grootte van mijn baarmoeder overeen met het aantal weken zwangerschap, maar zelf voel ik dat niet hoor.

De 16de week.... Droom ik nu, of voel ik nu echt iets bewegen in mijn buikje ? Het voelt precies als een zenuw of spier of zoiets die af en toe trilt... zou het nu echt al kunnen ?

Nummer 1001 heeft me gevraagd of ik nog geen speciale goestingen heb. ;-) Niet dus, alles normaal.

Ook deze week (17de) voel ik weer regelmatig iets. Vooral s avonds in de auto, in de file op weg naar huis. Ik denk dat het ons boeleke is...

Vandaag (28 okt) de mini-crche Winnie Kids bezocht. Lijken ons toffe mensen (man en vrouw, met al wat oudere kinderen). Ook een persoonlijk sfeertje, spreekt ons wel aan.

Mama koopt deze week ook haar 1ste zwangerschapbroek en bloesje, want tot mijn vreugde (daar komt mn buikje !!) krijg ik mn gewone broeken niet meer dicht.

Week 18. Nu ben ik er zeker van hoor, t is wel degelijk ons babytje dat ik sinds 2 weken voel ! Ik voel het nu trouwens elke dag, s avonds in de auto op weg naar huis. Prachtig !

Nog steeds de 18de week, 1 november: papa voelt ons kleintje voor t eerst bewegen, met zijn hand op mijn buikje... schoon h...

Ondertussen zijn we ons boeleke gaan inschrijven bij Winnie Kids, vanaf half augustus wordt hij/zij er verwacht.

14 nov hebben we een nieuwe echo, op bijna 20 weekjes. Natuurlijk is mama weer een beetje zenuwachtig, maar alles lijkt goed, gelukkig !! Er is wel wat reflux te zien op de niertjes, maar we moeten ons er voorlopig geen zorgen over maken volgens de dr, ze zien dit blijkbaar heel veel bij ongeboren kindjes, en dit verdwijnt meestal spontaan nog voor de geboorte, ofwel erna. Ze gaan het alleszins opnieuw checken tijdens de echo op 30 weken. Blijkbaar is ons kleintje wel een vrij grote baby: alles wat ze meten is groter dan het gemiddelde, en vooral: lange benen ! En dan.... d verrassing: t is een jongetje !!! En dat terwijl we er zo goed als zeker van waren dat het een meisje ging zijn... haha, tot zover mijn intutie ! ;-)) Maar whatever, mama en papa zijn dolgelukkig !

Na de spanning er toch nog een beetje ingehouden te hebben vertellen we oma en opa toch maar dat ze een kleinZOONTJE krijgen, wederom verrassing !

Week 21. Papa wrijft nu elke avond mijn buikje in, das lekker ontspannend. Onze kleine jongen is soms erg actief, soms ook een hele tijd stil. Wat ook wel leuk is, is dat we hem nu af en toe ook echt zien bewegen, dan zie je mijn buik zo wippen, of zie je er precies kleine golfjes op.

26 november: vandaag hebben we Gert gevraagd of hij peter wil worden van ons ventje. Ik denk wel dat hij toch blij is met de vraag, en dat hij het peterschap heel graag aanvaardt. k Was zelf een beetje ontroerd.

27 november vragen we ons Ellen om meter te zijn. Ook zij lijkt er wel blij mee, alleen een beetje overdonderd precies. ;-)

Week 22. Mijn buikje trekt veel complimentjes nu, en eerlijk gezegd vind ik dat best wel plezant ! We zijn al op zoek gegaan naar wat meubeltjes voor ons ventje zijn kamertje, en in den Ikea hebben we wel iets leuks gezien. Voor de kleurtjes in zijn kamertje zijn we er nog niet helemaal uit, we denken aan de combinatie oranje/blauw.

We hebben een rondleiding gekregen op de kraamafdeling van Gasthuisberg, wel leuk, hoewel het voor ons nog een tijdje wachten is h !

In deze 23ste week klopt je hartje +- 150/minuut, das dus goed, want t moet tussen de 120 en 160 zijn. Na de controle zijn we met oma al eens naar de Kinderplaneet geweest om een toffe buggy te kiezen voor ons boeleke.

Week 25. We vieren Kerstmis, deze keer toch al een beetje met ons kleintje erbij, dat maakt het wel wat specialer dan anders. Papa heeft een mooi kerstkadootje: een superzacht muziekbeertje. Lief h...

Het kamertje raakt ondertussen ook klaar, we hebben uiteindelijk voor rood/wit gekozen, en papa heeft de muren al geverfd, en de kastjes in elkaar gestoken. Mooi hoor ! Wel plezant, dat alles zo vorm begint te krijgen.

We stappen met zn drietjes het nieuwe jaar in. Op 2 januari nog eens een controle: alles zit op schema. Nu in het begin van dit nieuwe jaar dringt het tot me door dat dit toch wel een erg speciaal jaar gaat worden: het jaar waarin ons boeleke gaat geboren worden...

9 januari zijn we de geboortelijst gaan samenstellen, een halve dag Kinderplaneet zeg ! Maar we hebben er leuke spulletjes uitgekozen !

k Heb nu wel regelmatig last van harde buiken... raar gevoel, maar niet abnormaal volgens de boeken.




DERDE TRIMESTER

Omdat ik toch wel vrij veel harde buiken heb om nog maar 28 weken ver te zijn, toch maar eens op controle geweest. Gelukkig was de monitoring (hartslag/contracties) goed, gewoon een beetje rustig aan doen luidt het advies van de gyn.

Ondertussen hebben we ook de 1ste prenatale les bij Bolle Buik achter de rug. Wel leuk om zo in contact te komen met allemaal koppels die ongeveer even ver zwanger zijn als wij.

Tijdens de 2de prenatale les hebben we wat ontspanningsoefeningen gedaan. Wel interessant, en het helpt nog ook !

We hebben nu ook een vrij duidelijk beeld van hoe we de kakkeboontjes willen, maar daar ga ik hier nog lekker niks van vertellen. ;-)

23 Januari, bijna 30 weken, en we zijn vanochtend nog eens op controle geweest, dit keer nog eens mt echo ! We hebben er lang naar uitgekeken. Wat was het leuk ons ventje nog eens weer te zien... hij lag met zijn hoofdje naar beneden, zijn rugje rechts, zijn beentjes geplooid zodat zijn voetjes aan zijn hoofdje zaten, 1 armpje achter zijn hoofdje. Je kon hem zien ademen, en hij dronk van het vruchtwater. En hij stak ook heel even zijn tongske uit. Vol verbazing lag mama ernaar te kijken, terwijl de vroedvrouw heel goed beschreef wat ze allemaal kon zien. Papa was precies ook sprakeloos... Spijtig genoeg is de vermoedelijke nierreflux nog niet verdwenen, en dus zal ons boeleke enkele dagen na de geboorte een echo krijgen. Hopelijk verdwijnt het toch nog spontaan h. Zijn gewicht gebaseerd op de metingen is nu +- 1.6kg; dit maakt dat hij qua gewicht rond het 75ste percentiel ligt, dat wil dus zeggen dat er op zijn leeftijd op 100 kindjes 75 kindjes zijn die minder wegen. Hij is dus best wel wat groter dan heb gemiddelde. Ook hebben ze kunnen zien dat ik voldoende vruchtwater heb, das dus goed h.

k Ben nu begonnen wat extra magnesium in te nemen, om wat minder een gespannen buik te hebben. Onze kleine man is nu heel actief, zowat elk uur van de dag laat hij zich wel eens voelen. Alleen als ik wat actiever ben is hij heel rustig.

We zijn op bezoek geweest bij An en Tom, en bij de kleine Jef ! Plezant om zon pasgeboren ventje te zien, als je er zelf binnen 2 maandjes eentje verwacht ! Jef lijkt wel een heel rustig kindje, een ferm ventje hoor.

In deze 32ste week ben ik thuis vant werk. Heb wat veel last van mijn schouders als ik t lang in dezelfde houding zit, vandaar dat de dokter mij een weekje rust heeft voorgeschreven. k Heb wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat met de doopsuiker te knutselen, daar kruipt best wel wat werk in ! Maar t is wel leuk om doen.

Mama en papa hebben ondertussen weer heel wat spulletjes bijgekocht voor ons venteke, zoals bodytjes en pyjamatjes... zelfs papa heeft precies iets meer plezier int winkelen als t voor ons boeleke is. ;-)

k Heb mij al enkele keren afgevraagd wat dat ritmisch kloppen in mijn buik is, ik denk dat ons manneke dan aan het hikken is, maar zeker weet ik het niet. Volgende keer eens aan de gyn vragen.

Ondertussen heb ik mezelf al een paar spulletjes aangeschaft voor het verblijf in de kraamafdeling na de bevalling. k Heb geen zin om daar overdag in pyjama te liggen, dus heb ik mij maar wat losse trainingsbroeken aangeschaft.

13 februari: Raadpleging. Mijn baarmoeder is nu ongeveer 30 cm, volgens de gyn zeker ok. Ons kleintje zijn hartslag was nu 156. En wat ik al dacht over dat ritmisch kloppen blijkt juist te zijn, das inderdaad ons venteke dat de hik heeft. Wel grappig ! Je ziet mijn buikje dan ook op en neer gaan.

Deze 34ste week begin ik toch wel serieus te voelen dat zon babytje in je buik best wel wat extra energie vraagt. Ben veel sneller moe tegenwoordig, en niet alle bewegingen gaan nog even vlot ! Maar dat nemen we er graag bij hoor ! En onze papa doet zijn uiterste best om zoveel mogelijk klusjes in huis over te nemen, t is een schatje. En ikke mij maar op hem afreageren als ik weer eens moe ben na een dagje werken. ;-)

Ondertussen heel bescheiden mijn verjaardag gevierd, tijdens een luilekker weekendje op hotel in het verre Brussel. Gewoon met ons tweetjes (allee, drietjes eigenlijk) niks doen, en wat relaxen. Effe gaan zwemmen en wat gebroebeld in de whirlpool, een lekker dinertje en s anderendaags opt gemak uitgebreid ontbijten... meer moest dat niet zijn. k Vraag mij nu wel af wat ons boeleke vond van het zwemmen, want de tijd dat we in het water zaten heeft hij zich helemaal niet laten voelen. Dus ofwel vond hij het relaxeren, ofwel vond hij het maar helemaal niets... wie zal het zeggen ? Nochtans als ik een badje neem vindt hij het best aangenaam als ik zo een warm washandje op mijn buik leg, dan nestelt hij zich daar helemaal tegenaan.

Papa legt soms zijn oor eens op mijn buik, hij denkt dan de hartslag van ons kleintje te horen. Leuk h !

Bijna 35 weken, en dus nog eens op controle. Alles was nog ok: mijn buikje was weer voldoende gegroeid, ons kleintje zijn hartslag was in orde. Dit keer lag hij met zijn rugje aan mijn linkerkant, gelukkig nog met zijn hoofdje naar beneden. Wel was mijn bloeddruk volgens de gyn wat aan de hoge kant (onderdruk was 9). Daarom wil hij toch dat we een weekje vroeger terugkomen voor een check, dus volgende week al. Hij heeft ook wat bloed laten afnemen om te testen. Dit om pre-eclampsie tijdig te ontdekken, moest daar al sprake van zijn. Maar ze verwachten dat het geen probleem zal zijn, omdat ik toch verder geen symptomen heb. En ook ikzelf maak mij er niet te veel zorgen om, want als ik nu thuis mijn bloeddruk neem is die heel normaal.

Nog geen telefoontje gekregen van Gasthuisberg, dus mijn bloed zal wel ok geweest zijn. Heb regelmatig mijn bloeddruk eens genomen, en totnogtoe was die altijd zon 11 12 over 7, en das dus wel ok.

Papa heeft ondertussen het park toch al maar ineengestoken, en beneden gezet, zodat ons Isha er al wat aan kan wennen. Maar ze heeft het eigenlijk nog geen blik gegund. Dat zal wel veranderen als daar een klein ventje inligt denk ik...

Ons ventje wriemelt er nogal op los nu hoor, hij beweegt zich echt van links naar rechts in mijn buik. Dan zie je links eens een tuitje, dan weer rechts... grappig h ! k Vind het altijd fijn als papa er mee van kan genieten, zij het door ernaar te kijken, zij het door te voelen.

Soms plettert hij mijn vel als ik achter mijn bureau zit op t werk, door zijn poep helemaal naar voor te steken !

Gisteren (6 maart, bijna 36 weekjes) weer eens op controle geweest.
Natuurlijk bloeddruk weer net kantje boord (13/9), maar voor de rest was alles wel goed hoor. Had een klein vingertopje ontsluiting, maar dat is heel normaal.
Gyn. raadt aan om al wat vroeger te stoppen met werken, maar ik zal wel zien, als ik geen last heb zou ik toch graag tot de 17de nog blijven werken. Moest ik nu voelen dat het echt moeilijk wordt dan stop ik natuurlijk vroeger h, 'k ga ook geen risico's nemen.
De dr. zei dat het weinig waarschijnlijk is dat ons ventje vroeger zal komen, maar dat ze mij ook liever niet overtijd zouden laten gaan (omwille van de bloeddruk). Moest ik toch overtijd gaan, dan zouden ze precies inleiden. Maar da wil ik eerst nog zien hoor, liever niet inleiden als 't niet echt nodig is, want natuurlijk gaat toch vlotter h. (Niwaar meter studente vroedkunde ?) ;-)

t Wordt nu wel stilletjesaan hoog tijd om alles klaar te krijgen h, dus tegen eind deze week wil ik toch zeker mijn valiesje klaarhebben. On ne sait jamais !

't Weekend zit er weer bijna op, maar we hebben wel klaar gekregen wat we wilden: mijn valiesje staat klaar, en we hebben de laatste hand gelegd aan de doopsuiker !
Vrijdag was't wel grappig; ik maakte zo effe een opmerking dat ons boeleke misschien wel eens vroeger zou kunnen komen, en Tom sloeg plots wit uit ! Effe lichte paniek precies. Maar hij beweert dat dat was omdat we nog ni met alles klaar waren, dus nu dat wel het geval is ziet hij het weer wat beter zitten ! *lol*
Op naar de volgende controle morgenvroeg, op naar de 37 weekjes !

Maandag 13 Maart.
Vandaag weer op controle geweest, en rarara bloeddruk te hoog natuurlijk ! 't Was te verwachten h, hoewel mijn bloeddruk thuis altijd ok is hoor. Enfin, orders van de gyn.: zwangerschapsverlof gaat in op 15 maart, en niet op 20 maart zoals ik had gepland. Ook geen ramp natuurlijk, hoewel ik nog graag mijn weekje op het werk had uitgedaan. Maar 't is voor 't goe van ons boeleke h !

Dus al maar even op't werk gewaarschuwd dat het morgen mijn laatste werkdagje wordt. 't Zal raar doen, zo vertrekken en weten dat het een paar maandjes zal duren eer we weer terug aan de slag gaan. ;-)

Verder gaat alles goed, ons kleintje z'n hartslag was prima, ook mijn bloedresultaten van vorige week waren in orde. Vraag me wel af wanneer meneertje gaat beslissen om in te dalen dat wordt nu toch stilaan de moment denk ik

Ondertussen heeft papa ook al het bedje en de buggy-uitzet ineengestoken. Wel goed dat dat ook weer in orde is, dan kan hij al mee naar huis na ons (hopelijk korte) verblijf op de kraamafdeling (dank u oma en opa), en ook al meteen in zijn bedje slapen (dank u moe en petere).

Binnenkort kunnen we ook de rest van de noodzakelijke spulletjes aanschaffen (dank u oma en bompa), en dan zijn we er helemaal klaar voor !

Woensdag, eerste dag van mijn zwangerschapsverlof ! Heb mij voorgenomen het vandaag echt rustig aan te doen, effe bekomen van de laatste werkdag.
Was toch wel een beetje raar gisteren, zo de laatste dag werken voor een heel tijdje... en dan weten dat als ik terug ga, er thuis een klein boeleke zal wachten... t zal alleszins anders zijn !
Vandaag had ik ook zo echt het gevoel dat ons ventje aan het indalen was, zo duwen ! ;-)
Maar k weet het niet zeker eigenlijk...

Waar ik gisteren het gevoel het dat ons kleintje aant indalen was, heb ik dat vandaag weer helemaal niet meer, hij zit precies terug helemaal vanboven te duwen met zn poep ! k Snap er niks meer van... zou dat kunnen dat hij precies eerst wat zakt, en dan weer terug naar boven woelt ?

Zaterdag, 18 maart. Vanmiddag onverwacht bezoek van meter Ellen... en raadt eens... ze was ons geboortelijstje gaan zoeken en had meteen al maar haar cadeautje bij voor ons manneke zijn geboorte !! Zo heeft ie al meteen zn eetstoel voor binnen een aantal maandjes, tof h ! En wat zeggen wij nu ? Dank u meter !

Maandag 20 maart en weer een raadpleging achter de rug. Mijn bloeddruk was weer zo kantje boord, onderdruk was 8.9. Wel al het beste van de laatste keren. ;-)
Nog even luisteren naar zn hartje, en dat was prima. Dan effe voelen... maar nee hoor, ons manneke is nog niet ingedaald. Omdat de dokteres begon te twijfelen of ie nu links of rechts lag, begon ze nog wat beter te voelen, maar t was niet zo duidelijk... nog effe voelen, en toen begon ze al te twijfelen dat ie zich niet zou hebben gedraaid met zn hoofdje naar boven... oeps !! Dat zou niet zo goed zijn zo net op het laatste h... dus maar even een snelle echo, maar gelukkig lag hij nog wel degelijk met zn poep omhoog ! Maar zoals al gezegd zit hij dus nog hoog en droog, en ik heb ook nog maar een vingertje dik opening, dus t zal nog niet voor direct zijn waarschijnlijk. Op naar de volgende controle dan maar zeker ?!
k Zal nog een tasje frambozenbladthee drinken. ;-)

23 maart... veel te vroeg in de morgen. Wat een nachtje zeg, heb geen oog meer dicht gedaan na half drie ! Pffff.... Dan maar vroeg opstaan, en misschien straks nog een dutje proberen te doen. Ondertussen al maar postzegels geplakt op de enveloppen voor de geboortekaartjes... das dan toch ook weer klaar h.
Ons kleintje is vannacht ook vaak actief geweest, nu ook weer trouwens. De laatste dagen beweegt hij wel nog even frequent, maar minder fel... ja, hij krijgt ook minder plaats waarschijnlijk h. Tijd dus om stilaan te komen... van mij mag het hoor, we zijn er helemaal klaar voor ! En ook papa begint stilaan ongeduldig te worden. Normaal nog een kleine 2 weekjes h, we zien wel zeker wanneer ons manneke zin heeft om te komen.
;-)

25 maart... We naderen de 39 weken... tadadadadaaaa !!
En eindelijk: meter Ellen heeft ons ventje voelen bewegen ! Plezant h Ellen ?!

27 maart, nieuwe controle en goei nieuws: ons boeleke is ingedaald, joepie ! Zeker dankzij onze goeie wandeling gisterennamiddag. ;-) k Denk trouwens dat dat pas vannacht/vanmorgen gebeurd is, gisteren alleszins nog niet hoor.
k Had nu iets meer dan een vingertje dik opening, en de baarmoederhals begint klaar te geraken. Alleen zit ons kleintje nog te goed daarbinnen denk ik, want echt aanstalten om te komen maakt hij nog niet hoor. Ze hebben daarnet wel een 20 minuutjes monitoring gedaan om de hartslag van de baby te bekijken (die trouwens prima in orde was), en vooral om te zien of er nog geen contracties waren. Maar t was nog rustig, zoals ik al dacht. Wel een paar harde buiken, dus misschien toch heel stilaan een begin...
Woensdag al terug op controle, nog eens voor bloeddruk en monitoring, en dan maar hopen dat er al wat actie komt, want de gyn en vroedvrouw vinden het toch tijd worden ! En dat terwijl we eigenlijk nog een weekje te gaan hebben zonder overtijd te gaan. ;-)
Voor mij mag het deze week gebeuren hoor... zo tegen t einde van de week... laat maar komen, dan moet er tenminste geen inductie gedaan worden.
Allee, begint het nu dan toch stilaan af te korten ? Het lijkt wel of iedereen nerveus begint te worden, behalve ikzelf ! Da zal nog wel komen zeker... ;-)


(terug naar boven)